PODCAST

ΑΘΗΝΑ Σ’ ΑΚΟΥΩ

 

Tο κείμενο αυτό γράφεται τουλάχιστον εφτά χρόνια
η πρώτη δακτυλογράφηση έγινε Αύγουστο του 2013
από διαφορετικά σημειωματάρια, ήδη είχε προχωρήσει αρκετά

 

ενώ γραφόταν διαβάστηκε στο κοινό πολλές φορές, ελεύθερα
σαν παρτιτούρα μιας συνάντησης που τραγουδά την στιγμή της
τώρα μιλά για μια πόλη που μπορεί να μην υπάρχει σε λίγο

 

το ενδεχόμενο αυτό έπαιξε κάποιο ρόλο στην ιδέα να διαβαστεί
και μετά να τυπωθεί, το τύπωμα των κειμένων αποκλειόταν μέχρι τώρα
η ποίηση δεν είναι βιβλιαράκια αλλά μια φωνή που σηκώνεται

 

η προοπτική έκδοσης επηρέασε τη δομή ίσως και το περιεχόμενο
γέννησε την επιθυμία κάθε κομμάτι να χωρά σ’ ένα δισέλιδο
και να διαβάζεται αυτοτελώς όπου ανοίξει το βιβλίο
τα κείμενα κινούνται σπειροειδώς, φτιάχνουν ένα ελατήριο

 

που πιέζεται και εκτινάσσεται καταλήγοντας
θα ταίριαζε να γίνει ένα ολιγοσέλιδο αντικείμενο
που εύκολα κουβαλάς και ξεχνάς στη τσάντα σου

 

Σε κάθε περίπτωση όμως παραμένει ένα προφορικό εγχείρημα
και η αποψινή αφετηρία είναι η τέλεια κατάληξη

 

Φωτογραφία: Γιώργος Σαλαμέ