REMAKE

Ο “Λόγος Μετακίνησης” ήταν μια σειρά μεταδόσεων που ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου του 2020. Ήταν μια αντίδραση στα δεύτερα μέτρα περιορισμού που μόλις είχαν αναγγελθεί και το σκεπτικό ήταν πως φτιάχναμε ένα ηχοτοπίο για τους περιπατητές της εποχής της Πανδημίας. Κάθε Παρασκευή στις 19:30 και μέχρι τις 8 Ιανουαρίου, δηλαδή για εννέα εβδομάδες, εκπέμπαμε κάνοντας πολλές δοκιμές. Από μια φόρμα αυτοσχεδιαστική καταλήξαμε τις τρεις τελευταίες σε συνεργασίες με διαφορετικούς καλεσμένους κάθε φορά.

Ο “Λόγος Μετακίνησης” είναι πλέον ένας χώρος δοκιμών πάνω στην ραδιοφωνική/ακουστική αφήγηση. Και μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενεργοποιηθεί ξανά.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 13.11.2020:

Άγγελος Κυρίου, μουσικός περφόρμερ, με μια δουλειά δύσκολη να καταταχθεί. Διαρκώς κινούμενη και γεμάτη από Αθήνα, η δουλειά του είναι μία από τις πιο πηγαίες. Το υλικό που ακούσαμε ήταν από την ενότητα: βαρύτητα/εντέλεια [24-02-2017]

Θωμάς Γκόρπας (1935-2003). Ακούστηκε το ποίημα “Νοστάλγησα” από την βελούδινη φωνή της Μύριαμ Κλαπή κάπου καθ’οδόν από το τηλέφωνο ενώ πήγαινε στο “πατρικό” της. Ο Μεσολογγίτης ποιητής μίλησε κάποτε εδώ.


Λεωνίδας Παλάσκας (1819 – 1880),  αξιωματικός του Ναυτικού. Ακούστηκε απόσπασμα από το κείμενο του: “Τα συμβάντα του Οκτωβρίου 1862 επί του βασιλικού ατμοδρόμονος Αμαλία”(1882). Μπορείτε να το βρείτε μαζί με πολλά άλλα κείμενα στην πολύτιμη βιβλιοθήκη της Ανέμης

ΜΑΣ. Τριμελές σχήμα / Ανδρέας Βατίστας (κιθάρα/φωνή/στίχοι) – Μιχάλης Καραγιάννης (τύμπανα) – Στυλιανός Τζιρίτας (ηλεκτρονικά/στυλόφωνο/μαγνητοταινίες/κλαρινέτο). Νέο σχήμα με μέλη που έχουν μεγάλη διαδρομή. Εδώ ακούστηκε το υπνωτικό σφυροκόπημα τους Κόνδορας (απόσπασμα)

Θουκυδίδης, “Λοιμός της Αθήνας”. Ο “πρώτος ιστορικός” μιλά για κάτι που έζησε με παγερή φροντίδα και ακρίβεια, το αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο ανατριχιαστικό (μετάφραση Σκουτερόπουλου) μπορείτε να βρείτε στοιχεία στο λήμμα της Wikipedia και το κείμενο σε μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου.

Λιλιπούπολη. Ακούστηκε η ομιλία της “μέλλουσας Χαρχουδομήτωρ” από μια από τις εκπομπές-όχι τα τραγούδια- που ίσως να υπάρχει κάπου εδώ αλλά σίγουρα υπάρχουν άλλα εξίσου πυκνά και μαγικά κι αστεία.

Σαρλ Μωρράς. Ο πατέρας της γαλλικής ακροδεξιάς στέλνει ανταποκρίσεις από την Ελλάδα. Με όλη την αφελή έπαρση που είχαν πάντα οι περιηγητές. “Αθήνα 1896 Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες/ εκδόσεις Ωκεανίδα”.

Κυρία των Αγγέλων (Στη Ζάκυνθο υπάρχει ομώνυμος ναός, της πάλαι ποτέ συντεχνίας των συμβολαιογράφων). Ανώνυμη ποιήτρια “εκτός εμπορίου” ακόμα. Διαβάστηκε το “ΠΕΡΙΤΤΟΣ #1” από το τεύχος με τον τίτλο “ΡΟΖ” που έχουν κάποιοι τυχεροί.

Ακούστηκαν επίσης αποσπάσματα από κείμενα ανέκδοτα και ανήκουστα εν πολλοίς. Το “Όταν”, “Η Βόλτα ή ο Θεός”, “Εκείνη η Φωνή” και μια επιστολή στον Γιώργο Σαλαμέ με θέμα την φωτογραφική του δουλειά με θέμα την Αθήνα.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 20.11.2020:

Ουρανός. Η αριστουργηματική ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου του 1962. Ο Τάκης Κανελλόπουλος είναι ένας άνθρωπος-κλειδί για τον ελληνικό κινηματογράφο που πέθανε παραγνωρισμένος, απογοητευμένος λέγεται μάλιστα ότι στο τέλος τρελάθηκε. Αρκεί μόνο να πούμε ότι οι ταινίες του προοικονομούν και ανοίγουν δρόμο για τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο. https://www.youtube.com/watch?v=HmELepktM3s&t=943s

7athens24. Ένα βίντεο του 2009 της ομάδας intothepill που χρησιμοποιεί τη γλώσσα των “θεωριών συνωμοσίας” για να σχολιάσει τα γεγονότα της εποχής. Εάν καταφεύγουν τόσοι άνθρωποι σε αυτές τις θεωρίες αυτό κάτι σημαίνει. Ίσως αναδεικνύουν το κενό της απομάγευσης του κόσμου. https://www.youtube.com/watch?v=eP7rLtwe05k


Το Πρωί και το Βράδυ των Μιχάλη Σιγανίδη και Μιχαήλ Ρέλλου. Ένας δίσκος κολάζ κατά βάση πάνω σε ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη. Το πρώτο τραγούδι είναι παραδοσιακό ενώ στο δεύτερο ακούγεται η φωνή του ποιητή.

Βελούχι
https://www.youtube.com/watch?v=MDjU0Livyp4
(ω, ρε Βελούχι μου πεντάμορφο
λιώσε τα χιόνια γρήγορα
να χορταριάσει ο τόπος
)
Το Καφενείο 
Mihalis Siganidis & Thodoris Rellos & Miltos Sahtouris- To Kafeneio

Teleiono (Μαγνητοταινία). Ο Μιχάλης Σιγανίδης είναι ένας γνωστός άγνωστος. Βασικός συντελεστής των Χειμερινών Κολυμβητών. Αξίζει να δει κανείς και τους προσωπικούς του δίσκους. Το συγκεκριμένο κομμάτι αφηγείται χρησιμοποιεί παλιές ηχογραφήσεις και καταλήγει να αφηγείται μια εποχή που ήδη μοιάζει να έχει απομακρυνθεί. https://www.youtube.com/watch?v=9jqOOgnwm9U

Νικόλαος Κάλας. Από τη σειρά ντοκιμαντέρ “Παρασκήνιο”. Ίσως ο λιγότερο γνωστός κι ο περισσότερο μαχητικός από τους Έλληνες σουρεαλιστές που το τέλος του δεύτερου μεγάλου πολέμου τον βρήκε στις Η.Π.Α όπου ασχολήθηκε κυρίως με την Κριτική. Στο απόσπασμα που ακούσαμε (5:12′) μιλά για την οικογένεια του και τον κρυφό πόλεμο που μαίνεται μες στην καρδιά της πόλης. https://archive.ert.gr/24546/

The Caretaker. Ένα πολυετές εγχείρημα του συνθέτη Leyland James Kirby. Αποτελούσε έρευνα πάνω στον τρόπο που η μνήμη εγγράφεται και σβήνει. Η πρώτη ύλη όλου αυτού του καλλιτεχνικού ταξιδιού που κράτησε πολλά χρόνια είναι μια συγκεκριμένη σκηνή της ταινίας “The Shining” (Η Λάμψη) του 1980. https://www.youtube.com/watch?v=wJWksPWDKOc&t=18273s

“Από τη Λαπωνία στην Ακρόπολη Η ευρωπαϊκή διαδρομή ενός Σουηδού τον 20ο αιώνα, εκδόσεις Πόλις. Στο βιβλίο αυτό ο γιος του Gottfrid Walldén, Άξελ Σωτήρης Βαλντέν, αφηγείται την μαρτυρία ενός φιλέλληνα, πολίτη ουδέτερης χώρας. Στο απόσπασμα που διαβάσαμε (σελ. 280) μιλάει για το βασικό διαχωρισμό της ελληνικής κοινωνίας ή όπως λέει: για τους “Κολωνακιώτες” και τους “άλλους”.

Στα Χρόνια της Υπομονής. Κουγιουμτζής-Ελευθερίου 1975, εκτέλεση Βίσση-Νταλάρας. Τραγούδι που συνδέει το μεγάλο με το μικρό, την προσωπική ιστορία με τις κοινωνικές αγωνίες. Μια ανάμνηση της Ελλάδας που κάποτε ξεχείλιζε από το ραδιόφωνο στο σπίτι, στο ταξί, στα καφενεία. https://www.youtube.com/watch?v=P2eBozKhcgo&t=124s

Αθήνα, ποίημα του Γεώργιου Σουρή. Απόσπασμα του ποιήματος διαβάζει ο Σωτήρης Μουστάκας. Ολόκληρο το ποίημα υπάρχει κάτω από το βίντεο κι εκεί φαίνεται πως είναι ειρωνική αντίδραση σε άλλο ποίημα του Αχιλλέα Παράσχου που εκθείαζε την πόλη. Τελικά το ποίημα αυτό είναι μια υπεράσπιση της πόλης από όσους την μετατρέπουν σε ωραία εικόνα και εξαφανίζουν την πραγματικότητα της και τα προβλήματα της. Παραδόξως η υποτίμηση της πόλης μπορεί να γίνει και με ύμνους. https://www.youtube.com/watch?v=35kIhQIoSA8

Ομολογία Πίστεως. Απόσπασμα από το κείμενο “Profession de foi” του Ταντέους Καντόρ από τον φίλο και οργανοποιό Σεβαστιανό Σεϊξά που το μετέφρασε χρόνια πριν για να εξασκηθεί στα ελληνικά. Η ανάγνωση συνοδεύεται από αυτό το βελούδινο γαλλικό αξάν που τόσο αγαπάμε.

Resident Evil 6 – Whopper Boss Fight. Παραμένει παράδοξο πως φτιάχνουμε κι αποζητούμε παιχνίδια με θέμα τον τρόμο, την αηδία, το άγχος και την βία. Μοιάζει να αφηγούνται μιαν αλήθεια κοινωνική και μεταφυσική. https://www.youtube.com/watch?v=lyh6oCI4Qzo

Ηomo Camcordus. Βίντεο έργο του Γιάννη Ισιδώρου με θέμα την καταγραφή. Ο ήχος αποτελεί μοντάζ λεπτομερές ήχων ετερόκλιτων. Το θέμα του βίντεο είναι το πάθος της καταγραφής και το σημείο που συναντά την επιτήρηση.

Η πολιτική ως κάλεσμα και επάγγελμα Μαξ Βέμπερ, εκδόσεις Δώμα. Η διάλεξη αυτή έχει ένα βιωματικό φόντο. Τροφοδοτείται από εμπειρίες του σπουδαίου αυτού κοινωνιολόγου ο οποίος είχε εμπλακεί στα πολιτικά πράγματα της Γερμανίας. Προσπαθεί να περιγράψει τα αδιέξοδα της πολιτικής όσο πιο μεθοδικά και ψύχραιμα γίνεται. Αν λέμε συχνά πως “όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι” αυτό μάλλον σημαίνει πως το ζήτημα είναι τελικά αλλού, ίσως δεν είναι οι πολιτικοί (αφού όποιοι κι αν είναι τελικά ίδιοι καταλήγουν) αλλά η “διακυβέρνηση”. Υπάρχει κάτι ανέφικτο και συνάμα απαραίτητο στην προσπάθεια μας να οργανώσουμε τον τρόπο που ζούμε μαζί.

Τέλος, ακούστηκαν αποσπάσματα από προσωπικά κείμενα όπως “Τα αυτονόητα” και το εκτενές ποίημα “Αθήνα σ’ακούω”.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 27.11.2020:

Δηλώσεις Θωμά Μάτσιου (αντιπροέδρου ΠΑΕ Εδεσσαϊκός) Είναι το γνωστό σε όλους σχεδόν απόσπασμα. Ο κ. Μάτσιος αγωνίζεται να ολοκληρώσει μια φράση γιατί θέλει να πει πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Μοιάζει να ακούμε το μυαλό του. Τον αγαπάμε, είναι φίλος μας. https://www.youtube.com/watch?v=YPa88zWlVJM


Ομιλία του Ίαν Μόρις. Βιντεοσκοπήθηκε το 2013 στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και συγγραφέας του βιβλίου “Why the west rules (for now): The Patterns of History, and What They Reveal About the Future / Γιατί η Δύση Κυριαρχεί (Προς το Παρόν): Τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα στην Ιστορία και τι μας λένε για το Μέλλον.  Ο ομιλητής έχει πολύ ωραίο ψυχρό χιούμορ και η ομιλία λέει κι άλλα πολλά εξίσου ή και περισσότερο ενδιαφέροντα για το μέλλον της παγκόσμιας γεωπολιτικής. Είναι κάπως ευεργετικό καθώς ανοίγει την σκέψη σε μεγαλύτερους χρονικούς και γεωγραφικούς ορίζοντες. https://www.youtube.com/watch?v=wnqS7G3LmMo

“Σύνθεση για ακορντεόν και σπίτι”. Σεβαστιανός Σεϊξάς. Γραμμένο για την παράσταση χορού “Μικρές Ζωές” της Αγγελικής Στελλάτου, 2013.  Χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα, σε όλο το κομμάτι η φωνή κινείται σε σχέση με τους ήχους. Κάτι σαν χορός συνομιλίας.

Εύα Κοταμανίδου από την ταινία “Θίασος” του Θόδωρου Αγγελόπουλου του 1975. Ο κατά γενική ομολογία συγκλονιστικός μονόλογος της Εύας Κοταμανίδου για τα Δεκεμβριανά, εκτός από την ερμηνεία παίζει ρόλο το πως μπαίνει αυτή η σκηνή μέσα στην ροή του έργου, καταλήγει μια από τις πλέον εμβληματικές σκηνές της ταινίας και όχι μόνο. Σα να συμπυκνώνει την ελληνική ιστορία σε μια στιγμή. https://www.youtube.com/watch?v=OBt-ebhiZQs

Ο πατέρας μου κοιμάται στο πάτωμα, Γκαλίνα Ρίμπου (1990-). Περιοδικό Τεφλόν, τεύχος 21, σελ. 44-66 (το συγκεκριμένο ποίημα σελ. 53). Η Ρωσίδα ποιήτρια μεγάλωσε στην πόλη Ομσκ της Σιβηρίας.  Ένα (πολύτιμο) παράδειγμα της καταπληκτικής δουλειάς που κάνει η ομάδα του περιοδικού για την ποίηση ΤΕΦΛΟΝ. Ένα σπουδαίο εγχείρημα, με τεράστια προσφορά που δίνεται με ελεύθερη συνεισφορά και του αξίζει κάθε στήριξη. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι πως προσπάθησε να συνδέσει την ποίηση ξανά με την κοινωνία και την πολιτική. Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες φάσεις της, τα τελευταία 30 (τουλάχιστον) χρόνια η ελληνική ποίηση ιδιωτικοποιήθηκε. Στο ΤΕΦΛΟΝ θα βρείτε εκτός από την Γκαλίνα πολλά σπουδαία πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις. Αξίζει πολλές βουτιές. Τεφλόν https://teflon.wordpress.com/τεύχος-21-καλοκαίρι-φθινόπωρο-2019/

Τέλος, ακούστηκαν αποσπάσματα από προσωπικά κείμενα όπως “Αυτή η Πόλη”, “Η απόσταση” και το εκτενές ποίημα “Αθήνα σ’ακούω”.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 04.12.2020:

Μικροτσίπ στο χέρι. Μια είδηση του 2015. Οι εργαζόμενοι σε μια εταιρεία στην Κοπεγχάγη φοράνε “τσιπάκι” για να ανοίγουν τις πόρτες και να κάνουν φωτοαντίγραφα χωρίς να θυμούνται κωδικούς. Ο λεγόμενος “καπιταλισμός της επιτήρησης” έρχεται και οι λεγόμενοι “θρησκόληπτοι” έχουν κάποια δίκαια. https://www.youtube.com/watch?v=YQJXszqrf3E


“Νίκος Καρούζος”, εκπομπή Μονόγραμμα (ΕΡΤ). Στο επεισόδιο της σειράς αφιερωμένο στον ποιητή, ακούσαμε τον ίδιο να μιλά για το πως στην ποίηση τα πράγματα δεν τα ορίζει η μορφή τους αλλά η ζωή τους. Ακούσαμε και την φωνή της μητέρας του. Μιλά για τα παιδικά του χρόνια και την σχέση του με τον παππού του που ήταν ιερέας. Οι λέξεις της μοιάζει να διαλύονται καθώς μιλά, ενώ ο ποιητής/γιός της κάθεται δίπλα και την κοιτά. Η στιγμή έχει κάτι πολύ καθημερινό και συνάμα πολύ πυκνό, γεμάτο νοσταλγία, τρυφερότητα και άλλα που δεν ονομάζονται χωρίς να φτωχύνουν. https://www.youtube.com/watch?v=bK6FYf8JwVc

“Ο Δρόμος για το Έαρ”. Ακούστηκε το καταπληκτικό τρέιλερ του πρόσφατου ντοκιμαντέρ για τον Καρούζο. Ξεκινά με τον ψίθυρο του ποιητή. Σα να έχει αρχίσει πριν αρχίσει ακούει την φωνή του στο μυαλό του καθώς μιλά. Περιμένουμε να το δούμε. https://popaganda.gr/art/nikos-karouzos-o-dromos-gia-ear/

Hail to the Chief. Ο ύμνος του προέδρου των Η.Π.Α. Το εμβατήριο που ακούγεται όποτε μιλά/εμφανίζεται ο πρόεδρος. Μια ηχητική αναγγελία ή μάλλον ηχητικό σύμβολο ισχύος και αισιοδοξίας. Μέσα στα παιχνίδια της Ιστορίας είναι προσωπικό κι απρόσωπο ταυτόχρονα. Οι πρόεδροι αλλάζουν. Το “τραγούδι” αυτό γράφτηκε το 1812. https://www.youtube.com/watch?v=A1wXEEQBHeQ

Professor Richard Wolff: Does COVID Crash Show Capitalism Has Finally Failed? Στις 4 Οκτωβρίου του 2020 στην δημοφιλή διαδικτυακή εκπομπή ενημέρωσης “Rising” ο οικονομολόγος Richard Wolf μιλά για την αντίδραση στην πανδημία και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα με επίκεντρο βέβαια την Αμερική. Στο έβδομο λεπτό (7:00) απαντά στην ερώτηση της δημοσιογράφου για το μέλλον. Η απάντηση του είναι αξιοσημείωτη καθώς δίνει μιαν ιστορική προοπτική μάλλον ψύχραιμη και αρκετά πιθανή. https://www.youtube.com/watch?v=opYfk9344Vo

“Άμλετ” του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ με τον Δημήτρη Χορν στο ομώνυμο ρόλο. Ιστορική ηχογράφηση του 1954. Σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του Δημήτρη Χόρν. Ακούσαμε την αντίδραση του πρίγκιπα μετά τη συνομιλία με το φάντασμα του πατέρα του (η σκηνή ξεκινά γύρω στο 26:54 και τελειώνει στο 36:06). Είναι σχεδόν αστείος ο τονισμός των φράσης “θα σε ξεχάσω”. https://www.youtube.com/watch?v=-mSCF1l3_is&t=2088s

Τέλος, ακούστηκαν αποσπάσματα από προσωπικές ηχογραφήσεις και κείμενα.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 11.12.2020:

Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος. Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης. Μιλά ως φαίνεται για τον τελευταίο Μεβλεβί Δερβίση των Αθηνών. Υπάρχει μια συνεχής συμβολική αντίσταση του Παπαδιαμάντη στην Αθήνα των “ευρωπαϊστών” και της προόδου που συντρίβει τους φτωχούς και “απολίτιστους”. Στην εισαγωγή υπάρχουν κάποιες “μεταφορές”, πολύ ισχυρές όσο και απλές. http://www.pi-schools.gr/lessons/religious/syn_prosgiseis/thr_proseg/30.pdf


Ορφέας Περίδης. Το Δρομολόγιο (Τι θα πει Ζωή 2003). Όχι ιδιαίτερα γνωστό. Οι απλοί στίχοι, το άμεσο θέμα και η μουσική απόδοση της ατμόσφαιρας το καθιστούν ένα μικρό επίτευγμα. Αισθάνεται κανείς την ζέστη, την αναμονή, την ανία και την επανάληψη όπως και το ξέσπασμα, την προσμονή του τέλους της καθημερινής “δουλείας” όπως υπονοεί η ίδια η λέξη. https://www.youtube.com/watch?v=ko03opLFJvI

Νίκος Ξυδάκης. Στο εστιατόριο που τρών τα συνεργεία (Κοντά στην Δόξα μια Στιγμή 1987). Ένα ακόμα τραγούδι για την ζωή των καθημερινών ανθρώπων. Από μια εποχή, πριν από σχεδόν 30 χρόνια, όπου υπήρχε ένα γνήσιο ενδιαφέρον για την λαϊκή κουλτούρα. https://www.youtube.com/watch?v=A_OQaLwBgeU

Όμηρος, 22+4 Ιλιαδικές Παρομοιώσεις, μετάφραση Δ. Μαρωνίτης, εκδ. ΑΓΡΑ 2012. Μια συλλογή από παρομοιώσεις της Ιλιάδας, βλέπουμε εδώ πως όταν αφαιρεθεί το περιβάλλον τους τα σχήματα λόγου συνεχίζουν να έχουν ισχύ και επιρροή, φανερώνεται πως έχουν δύναμη δική τους. Η μεταφορά παρεμβαίνει όταν οι λέξεις δε φτάνουν. Και για την σύγχρονη σκέψη η μεταφορά μοιάζει να είναι η βάση της ίδιας της γλώσσας. Δεν είναι τρόπος έκφρασης αλλά τρόπος σκέψης. https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=185097

Mah Damba: Sounafi _Δίσκος: Djelimousso, Mali, la voix du mandingue (The Voice of the Mande). Η Mah Damba, μια Griot, ένα είδος αφηγητή και παραμυθά/τραγουδιστή στην Αφρική που κρατά ζωντανή την μνήμη της κοινότητας. Το τραγούδι αυτό μιλά για το κουράγιο μπροστά στις σφαίρες, για το κουράγιο που αξίζει στους ανθρώπους, για το κουράγιο που χρειάζονται οι ποιητές, οι Griot. https://www.youtube.com/watch?v=GQlWo7Il_-c

Λιλιάνα Χιώτη, συνέντευξη και τραγούδια. Αν η Λιλιάνα Χιώτη μας ακούγεται κακόγουστη και γελοία είναι γιατί μας στέλνει πίσω την δική μας γλώσσα, τις κενές και στερεότυπες λέξεις μας, μέσα σ’ αυτές τις λέξεις παλεύει με όσα μέσα διαθέτει να χωρέσει την επιθυμία της να ζήσει. Πολλοί σπουδαίοι και περισπούδαστοι λένε μεγαλύτερες κοινοτοπίες αλλά δεν το βλέπουμε καν. Η Χιώτη είναι μια γυναίκα από την Ρωσία που ζει με μια αφέλεια εκτυφλωτική. https://www.youtube.com/watch?v=th3FKTu5P1w

Νίκος Εγγονόπουλος, Μπολιβάρ. Διαβάστηκε το τέλος του περίφημου ποιήματος και η “μεταφορικά” διατυπωμένη αμφιθυμία για το τέλος κάθε αγώνα. Σχεδόν τίποτα δε μένει μετά τις μάχες και τις θυσίες, η μνήμη της αγωνίας και του αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο ενοχλεί τους ζωντανούς. Το ποίημα γράφτηκε στον Χειμώνα του 1942-1943. Τα χρόνια της αντίστασης και διαβάστηκε στο βουνό παρά την αδιαπραγμάτευτη ειλικρίνεια του. Φαίνεται πως οι άνθρωποι τότε ήξεραν πως δεν πάλευαν για την προσωπική τους δικαίωση και τιμή αλλά για κάτι που τους ξεπερνούσε. https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=26062&return_url

Τέλος, ακούστηκαν αποσπάσματα από προσωπικές ηχογραφήσεις και κείμενα.

Απόδοση υλικών που ακούστηκαν την Παρασκευή 18.12.2020:

“Το Κουτί” της Εύας Στεφανή (2004). Ένα εντεκάλεπτο ντοκιμαντέρ γυρισμένο σε γηροκομείο της Κομοτηνής. Η κυρία Μαρίκα προσπαθεί να μην ξεχάσει τα γαλλικά που μιλούσε, σχολιάζει όσα προβάλλονται στο δελτίο ειδήσεων και δημιουργεί φανταστικούς διαλόγους με τους παρουσιαστές. https://www.youtube.com/watch?v=bGcH0fwOORQ


“Αθήναι”, Εύα Στεφανή (1995). Ίσως το πιο γνωστό έργο της πιο σημαντικής Ελληνίδας σκηνοθέτιδας ντοκιμαντέρ. Έργο 36 λεπτών γυρισμένο στο σταθμό Λαρίσης. Ετερόκλητοι κόσμοι συνομιλούν. Πρόσωπα από τους θαμώνες της νύχτας σε ένα σταθμό χαμένο στο χώρο και στο χρόνο. Ένας κόσμος που κάποτε ήταν στο περιθώριο και τώρα πια έχει χαθεί τελείως αλλά η αλήθεια του παραμένει συγκλονιστική. https://www.youtube.com/watch?v=hCFayF2F2DM

Το νόημα της Ειρήνης * Οι Ρίζες του ειρηνισμού, Καρλ Πολανυί. Τι είναι η Ειρήνη; Ίσως όχι αυτό που νομίζουμε. Τα κείμενα αυτά προέρχονται από ένα τόμο με λιγότερο γνωστά άρθρα του Καρλ Πολάνυι ενός από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς της οικονομίας. https://www.politeianet.gr/books/9789606870842-polanyi-karl-erasmos-to-noima-tis-eirinis-oi-rizes-tou-eirinismou-305169

Σούζαν Μπακ-Μορς. Σημειολογικά όρια και πολιτικές του νοήματος. Η νεωτερικότητα σε περιοδεία. Ένα χωριό της Κρήτης σε μετάβαση. Ένα βιβλίο με βαρύ τίτλο που μιλά για κάτι αμείλικτα επίκαιρο, την βιομηχανία του τουρισμού. Μια πιθανά χρήσιμη αφετηρία για όσους αισθάνονται πως κάτι δεν πάει καλά με τον τουρισμό και ψάχνουν μια αφετηρία για να ερευνήσουν το θέμα. https://www.politeianet.gr/books/9786188430006-buck-morss-susan-psifides-simeiologika-oria-kai-politikes-tou-noimatos-296549

Little nightmares II Βιντεοπαιχνίδι με γραφικά συγκλονιστικής ομορφιάς και μια τρομακτική ατμόσφαιρα που βγαίνει από τους παιδικούς εφιάλτες. Για όσους υποτιμούν τα βιντεοπαιχνίδια. https://www.youtube.com/watch?v=XuQaxZUghD4

Έκθεση Πόρτερ (1947) Η συγκλονιστική “Έκθεση Πόρτερ”. Μια περιγραφή της κατάστασης στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο από τον επικεφαλής της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής στην Ελλάδα. Το κείμενο αυτό είναι απλώς συγκλονιστικό και πολλαπλώς επίκαιρο. Ο Πόρτερ δημοσίευσε σε αμερικανικό περιοδικό, (παράλληλα με την επίσημη έκθεση που κατέθεσε στο Κογκρέσο) ένα άρθρο  με τον τίτλο «Ζητείται: Ένα Θαύμα για την Ελλάδα». Κοινοποιούμε ένα άρθρο της εφημερίδας “το Βήμα” που κάνει μια εκτεταμένη σταχυολόγηση από τα κείμενα αυτά και θα άξιζε να διαβάζουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα. https://www.tovima.gr/2016/03/29/opinions/politikoi-ypiretes-twn-elit-i-epikairi-ekthesi-porter-1947/

Όλο το pdf της έκθεσης στα αγγλικά ΕΔΩ:
https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2017/05/REPORT-OF-THE-AMERICAN-.pdf

Σούπερ Μάρκετ στην Καλιφόρνια, Άλεν Γκίνσμπεργκ. Μια παλαιότερη ανάρτηση από το ιστολόγιο “Στην Αθήνα” με μετάφραση και σχόλιο σε ένα από τα πιο γνωστά ποιήματα του Αμερικάνου ποιητή Άλεν Γκίνσμπεργκ. Πως μιλά κανείς για την Αμερική και πως για την Ελλάδα; Εδώ ο Ουώλτ Ουίτμαν συναντά τον Διονύσιο Σολωμό και οι δυο μαζί το βάθος της Ιστορίας. https://stinathina.wordpress.com/2019/01/01/allen-ginsberg-σούπερμάρκετ-στην-καλιφόρνια-supermarket-in-c/

Τέλος, ακούστηκαν αποσπάσματα από προσωπικές ηχογραφήσεις και κείμενα.

“HOME ALONE: the granny version!” (Καλά Χριστούγεννα Γιαγιά!). Εκπομπή που επιμελήθηκε η Νατάσα Σαραντοπούλου στις 25 Δεκεμβρίου 2020.

Ένα ραδιοφωνικό έργο για τα πρόσωπα της Ιστορίας, για την αδυναμία της δύναμης και το αμείλικτο μέλλον. “Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;”. Το έργο ξεκινά από ένα ανέκδοτο που περιγράφει ο Γάλλος συγγραφέας Eric Vuillard στο βιβλίο “Ημερήσια Διάταξη” (μετάφραση Μανώλης Πίμπλης/ Εκδόσεις Πόλις). Με επίτιμο καλεσμένο τον Γιάννη Κοτσώνη, να σχεδιάζει τους ήχους. Ο Γιάννης είναι sound designer και περφόρμερ με συμμετοχή σε παραστάσεις και ταινίες. Ένα αφήγημα για το βάθος του δωματίου.

Το θέμα αυτής της εκπομπής είναι η ζωή αυτών που ζουν εξόριστοι από το… “Στην Υγειά μας ρε Παιδιά!”. Στην εποχή όπου το κέφι, η χαρά η αυθεντικότητα και η ανθρωπιά κινδυνεύουν… Τι μας μένει πλέον;